Interventies

Aan de hand van verschillende technieken en interventies ga ik aan de slag, afgestemd op de noden en mogelijkheden van de cliënt. Hieronder vind je een weergave en korte omschrijving van de technieken die ik gebruik.

 

Interventies:

  • ACT (Acceptance & Commitment therapie): is een actieve therapie waarbij je niet langer tegen negatieve gevoelens en gedachten vecht, maar ze leert accepteren en ermee leert omgaan. Het doel hiervan is om niet meer door de gevoelens en gedachten opgeslorpt te worden, zodat er meer energie overblijft voor de waardevolle dingen in jouw leven. Bewust leren leven en kiezen voor een leven op basis van jouw waarden. Binnen deze therapievorm wordt er ook gewerkt met zelfcompassie, gebaseerd op de compassion-focused therapie, waarbij je leert jezelf met een warme en vriendelijke hand te ondersteunen.

  • Voice Dialogue & Internal Family System: zijn methodes die inzicht krijgen in jouw 'Zelf' en je verschillende interne delen. Wij bestaan uit een onbeperkt aantal deelpersoonlijkheden, elk met zijn functie, rol en zijn manier van handelen (zoals bijvoorbeeld de egoïst, de perfectionist, de optimist,…). Je gaat op zoek naar de delen, je praat ermee, je bevraagt hun noden en redenen van bestaan en je maakt nieuwe afspraken. Hierdoor komt er meer ruimte om de gekwetste delen te laten spreken en te laten helen.  Het doel van werken met delen is je te helpen toegang te krijgen tot het Zelf en meer balans te creëren.

  • Innerlijk kindwerk: is erop gericht om blokkades of problemen vanuit het heden aan te pakken door terug te gaan naar de kindertijd of door te kijken naar de kwetsuren van je innerlijk kind. Ervaringen vanuit de kindertijd vormen ons tot wie we nu zijn. Zo nemen we ook negatieve geloofsovertuigingen, trauma’s, spanningen, tekorten van basisbehoeften, e.d. mee naar het heden. Door de oorzaak aan te pakken kan er een duurzame verandering ontstaan. Herbeleving, bewustwording, loslaten, vergeven of begrip zijn enkele manieren om het innerlijke kind te helen.

  • Imaginaire rescripting: is een techniek waarbij we je helpen op een andere manier naar traumatische herinneringen uit je jeugd te kijken en zo de betekenis van die ervaring te veranderen. ImRs geeft je ook de mogelijkheid om de gevoelens, behoeftes en acties te uiten die je op dat moment moest onderdrukken. Binnen deze techniek herschrijf je als het ware je herinnering, samen met de therapeut. Je beeldt je in hoe je zou willen dat de gebeurtenis afloopt en je verbeeldt je ook dat je dit uitvoert. Hierbij maak je contact met je eigen behoeften, maar leer je ook om gedrag te verbinden aan je gevoel. Je leert bijvoorbeeld om gevoelens van machteloosheid of boosheid handen en voeten te geven en hiermee om te gaan.

  • Systemisch coachen: op procesmatige wijze wordt je begeleid in creëren van nieuwe inzichten en het aangereikt krijgen van handvaten die jou tot oplossingen kan brengen voor interpersoonlijke (tussen personen) crisissen of voor complexe en specifieke maatschappelijke probleemsituaties. Een mens is gemaakt om te verbinden en dit gebeurt binnen verschillende contexten (als partner, als kind, als werknemer, als vriend/vriendin,…). Contacten met anderen hebben invloed op jouw gedachten en gevoelens. Er kunnen verstoorde patronen ontstaan die jouw functioneren kunnen beïnvloeden. Deze leren herkennen en het ontwikkelen van nieuw gedrag zal bijdragen tot jouw groei en het bereiken van waardevolle relaties. 

Interventies zonder taal:

  • Brainspotting: is een therapeutische methode, die gebruik maakt van het gezichtsveld om bronnen van emotionele en lichamelijke pijn, trauma, dissociatie en andere complexe symptomen te verwerken en uiteindelijk los te laten. Het is een tool die begint waar de meeste klassieke praat therapieën eindigen. Met Brainspotting is het mogelijk ervaringen te verwerken en symptomen aan te pakken die zich buiten het bereik van onze bewuste geest en verstandelijke vermogens bevinden. Het werkt onmiddellijk in op de diepere hersenstructuren en het lichaam zonder dat het nodig is de hele tijd over je problemen te spreken of je ervaringen te analyseren. Het richt zich rechtstreeks op de onderliggende somatische (lichamelijke) / neurofysiologische component van je klacht. Eens deze geïdentificeerd is, start in het brein automatisch een lichaamseigen helingsproces dat ervoor zorgt dat bepaalde systemen die in onevenwicht zijn geraakt worden bevrijd en geïntegreerd.     

 

  • Progressive counting: Deze techniek houdt in dat de cliënt een steeds langere "filmpje" van de traumaherinnering visualiseert terwijl de therapeut hardop telt (eerst tot 10, dan 20, dan 30, enz.). Door herhaaldelijk de film van de herinnering voor te stellen, wordt de herinnering "verteerd" of genezen, via desensibilisatie, emotionele verwerking, perspectief verkrijgen.

Neurobiologische en lichaamsgerichte interventies:

  • Polyvagaal theorie: Deze theorie gaat ervan uit dat er evolutionair drie delen van het autonome zenuwstelsel zijn, die de respons op acute stress regelen. Het oudste systeem heeft als overlevingsstrategie om te doen alsof je dood bent. Daarna is het ‘vluchten/vechten’ mechanisme ontstaan, een systeem dat het lichaam als het ware mobiliseert en als laatste is het ‘sociale betrokkenheidssysteem’ ontstaan. Dat laatste kan ontdekken wat veilige elementen in een situatie zijn en die ook daadwerkelijk communiceren naar anderen.

  • Focusing: is een methode voor cliënten om na te gaan of het klopt wat ze gevoeld of gezegd hadden. Het is het toetsen van de woorden aan het innerlijk gevoel. Wanneer cliënten aan deze vorm van introspectie doen blijkt de therapie in het algemeen meer succes te hebben. Wanneer je focust, richt je de aandacht op iets wat voelbaar is midden in het lichaam. Dit gevoel ('felt sense’) is de lichamelijke ervaring van een gebeurtenis of een beleving hiervan. Dit gevoel is vaag en tegelijkertijd ook heel specifiek. Wanneer het gevoel verwoord kan worden, wordt dit gevoel duidelijker en volgt er een innerlijke bevestiging. Naast opluchting, treedt er ook verandering op in het gevoel (‘experiential felt shift’). Hiermee verandert de beleving of de interpretatie van de gebeurtenis.

  • Somatic Experiencing: het uitgangspunt bij deze interventie is dat tijdens een stressvolle of traumatische gebeurtenis, zich spanning vastzet in het lichaam, meer specifiek in het zenuwstelsel. Wanneer spanning zich chronisch opstapelt en geen uitlaatklep heeft, komen we als het ware in onze fight/flight/freeze responsen vast te zitten. Chronische stress kan bijdragen tot  een continue activatie en ontregeling van het zenuwstelsel, wat bijgevolg ook nefaste gevolgen kan hebben voor ons fysiek en ons mentaal welzijn. Er wordt in dit kader verwezen naar het ‘Window of Tolerance’(WOT). Het biedt een aantal concrete technieken aan om de stress of het trauma dat zich heeft vastgezet in ons lichaam los te laten en onze WOT en veerkracht op te bouwen. Het vergroten van je WOT kan op verschillende manieren en is vaak individueel verschillend. In essentie gaat het vooral over het aanspreken van je hulpbronnen die er voor zorgen dat je je veilig en rustig voelt terwijl je de negatieve emoties ervaart.